(یک روز که!....)
یک روز که فراموش کرده بودیم چندشنبه بود...
یک روز گرم لعنتی
که نفهمیده بودیم گرما ما را زده بود یا ما گرما را..
ناقوس صبحمان را کلاغ نواخته بود...
و ..هی ..بلا بر سرمان آوار شده بود...
*آنروز مثل همه ی روزها تابستان بود...
مثل همه ی تابستان ها مرداد ...
مثل همه ی مردادها بیستم...
دلگیر...!
لعنتی!
یکی که مثل همه .....ها سفیدپوش بود
و مثل همه ی جغدهای سفید بدخبر ...
سرش را تکان داده بود که تو...
* هفت سال است تقویممان روی ۱۳۷۷ مانده
ساعتمان روی ۱۰
دستهامان روی پیشانی
خطوط بدنت روی تخت بیمارستان
و ..قلبت .. روی....
شعر از : زهرا محدثی (م. ژابیر)ـ مرداد۸۴
مرده! نمرده؟ مرده! نمرده! مرده؟ نمرده؟ مرده! نمرده! مرده؟ نمرده؟ مرده!!!!!!!!!!
