خواستم یک شعر جدید براتون بنویسم جدیدترین شعرمو. ولی هنوز کاملش نکردم.
به محض کامل شدن براتون می نویسمش.
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در شنبه سی ام اردیبهشت 1385 و ساعت
10:6 قبل از ظهر |
درد بی اکسیژنی !
(م.ژابیر)
|
و من فكر ميكنم به اين سالها به تك تك روزهاي مه آلود اين سالها به روزهايي كه بي تو هم مي گذرد اما..... قشنگ نه!
زهرا محدثي (م.ژابير)/زمستان۸۴
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1385 و ساعت
10:43 قبل از ظهر |
درست به زندگی نگاه کن تمام زندگی جز این نیست که تو هر روز مجبوری دهانت را پر ..و خالی و مغزت را پر ..و خالی و قلبت را پر ..و خالی کنی ! و به زودی خواهد رسید روزی که ... تو مجبوری.. کالبدی را که پر کرده بودی خالی کنی و گوری را که خا لی گذاشته بودی پر کنی و این تنها جایی است که تو .. هرگز... آنرا خالی نخواهی کرد!!! شعر از : زهرا محدثی(م.ژابیر)
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:2 بعد از ظهر |
آیه های زمینی آنگاه خورشید سرد شد و برکت از زمین ها رفت سبزه ها به صحراها خشکیدند و ماهیان به دریاها خشکیدند و خاک مردگانش را زان پس به خود نپذیرفت شب در تمام پنجره های پریده رنگ مانند یک تصور مشکوک پیوسته در تراکم و طغیان بود و راهها ادامهء خود را در تیرگی رها کردند دیگر کسی به عشق نیندیشید دیگر کسی به فتح نیندیشید و هیچکس دیگر به هیچ چیز نیندیشید در غارهای تنهائی بیهودگی به دنیا آمد خون بوی بنگ و افیون میداد زنهای باردار نوزادهای بی سر زائیدند و گاهواره ها از شرم به گورها پناه آوردند چه روزگار تلخ و سیاهی نان ، نیروی شگفت رسالت را مغلوب کرده بود پیغمبران گرسنه و مفلوک از وعده گاههای الهی گریختند و بره های گمشدهء عیسی دیگر صدای هی هی چوپانی را در بهت دشتها نشنیدند در دیدگان آینه ها گوئی حرکات و رنگها و تصاویر وارونه منعکس میگشت و بر فراز سر دلقکان پست و چهرهء وقیح فواحش یک هالهء مقدس نورانی مانند چتر مشتعلی میسوخت مرداب های الکل با آن بخارهای گس مسموم انبوه بی تحرک روشنفکران را به ژرفای خویش کشیدند و موشهای موذی اوراق زرنگار کتب را در گنجه های کهنه جویدند خورشید مرده بود خورشید مرده بود ، و فردا در ذهن کودکان مفهوم گنگ گمشده ای داشت آنها غرابت این لفظ کهنه را در مشق های خود بالکهء درشت سیاهی تصویر مینمودند مردم ، گروه ساقط مردم دلمرده و تکیده و مبهوت در زیر بار شوم جسدهاشان از غربتی به غربت دیگر میرفتند و میل دردناک جنایت در دستهایشان متورم میشد گاهی جرقه ای ، جرقهء ناچیزی این اجتماع ساکت بیجان را یکباره از درون متلاشی میکرد آنها به هم هجوم میآوردند مردان گلوی یکدیگر را با کارد میدریدند و در میان بستری از خون با دختران نابالغ همخوابه میشدند پیوسته در مراسم اعدام وقتی طناب دار چشمان پر تشنج محکومی را از کاسه با فشار به بیرون میریخت آنها به خود میرفتند و از تصور شهوتناکی اعصاب پیر و خسته شان تیر میکشید اما همیشه در حواشی میدان ها این جانبان کوچک را میدیدی که ایستاده اند و خیره گشته اند به ریزش مداوم فواره های آب شاید هنوز هم در پشت چشم های له شده ، در عمق انجماد یک چیز نیم زندهء مغشوش بر جای مانده بود که در تلاش بی رمقش میخواست ایمان بیاورد به پاکی آواز آبها شاید ، ولی چه خالی بی پایانی خورشید مرده بود و هیچکس نمیدانست که نام آن کبوتر غمگین کز قلبها گریخته ، ایمانست آه ، ای صدای زندانی آیا شکوه یأس تو هرگز از هیچ سوی این شب منفور نقیبی بسوی نور نخواهد زد؟ آه ، ای صدای زندانی ای آخرین صدای صداها... ____________________________________ + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
11:11 قبل از ظهر |
دو تا قاب خالی براتون فرستادم، به جای یک عکس واقعا تکون دهنده که نمی دونم چرا هر کاری کردم ثبت وبلاگ نشد!در اولین فرصتی که بتونم اونو ثبت کنم ...این کارو انجام می دم. البته توصیفش ممکن نیست ولی همینقدر بگم که تو مایه های عجب صبری خدا دارد.. هست.! + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
2:53 قبل از ظهر |
عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم همان یک لحظه ی اول که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان جهان را با همه زیبایی و زشتی به روی یکدگر ویرانه می کردم عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم که در همسایه ی صدها گرسنه چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم نخستین سفره ی مستانه را خاموش آندم بر لب پیمانه می کردم! عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم که می دیدم یکی عریان و لرزان دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین زمین و آسمان را واژگون مستانه می کردم ...... عجب صبری خدا دارد عجب صبری خدا دارد!
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
2:21 قبل از ظهر |
من شما را در شهود روشنی نامیده هاتان خوب می بینم! ای شما ابله تر از تعریف خوشبختی ! ای شما معنای بودن را خیالی خام! + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:25 قبل از ظهر |
برای دومین بار باید بگم که شعر (شدی به زندگی مرد تازه ای سنجاق.....) سروده خانم زهرا معتمدی هست.که از وبلاگ ایشون کپی گرفتم. از همه دوستانی که به وبم سر زدن و نظر گذاشتن ممنونم.
تبریک می گم به مرضیه عزیز (از شاعرای خوب تربت ) که دیروز مادر شده . امیدوارم نگارم مثل خودت شاعر بشه! "نگار" تو که به مکتب نرفت و خط ننوشت / به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد!
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:18 قبل از ظهر |
می گویند دیوار عمرت کوتاه شده می گویند َ راه نمی تواند برود پیرمرد.. چه مظلومانه سرت را تکان می دهی که درد نداری . می گویند، تمام استخوان هایت تیر کشیده از درد... *عوض شدی این روزها ، پیر شدی انگار می خواهند لباس سیاه بدوزند می گویند دکترها سرشان را تکان داده اند برایت.. * دیشب باران آمده بود خدا خانه تکانی می کرد ! مهمان دارد! می گویند، تو مهمان خدا هستی ... هی باز کن چشمهایت را چرا بستی ؟ *خسته ای خوابت برده حتماْ توی این لباس یکپارچه سفید.... آرام به نظر می رسی .. می گویند ، بوی الرحمانت بلند شده (دیوانه اند/ الرحمان که بو ندارد) ..... تو آسوده بخواب مردم چه چرت و پرت ها که نمی گویند!! شعر از :زهرا محدثی(م.ژابیر) + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:6 قبل از ظهر |
اگر تو هم اینجا دراز بکشی روی همین ماسه ها به زودی تو هم می شوی یک تکه از این ساحل زیبا! غرق نمی شوی به خدا ، اگر دریا شدن را بیاغازی! فقط کافیست یک جفت ازین صدفهای ((دریا صدا )) را به گوشهایت بیاویزی!!! شعر از : زهرا محدثی (م. ژابیر)/تابستان ۸۳ + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 و ساعت
2:0 قبل از ظهر |
شعری که همین چند لحظه پیش دیدید ...شاعرش زهرا از شاعرای خوب خراسان هست
شرمنده فراموش کردم اسم شاعرو بنویسم! + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:41 قبل از ظهر |
شدی به زندگی مرد تازه ای سنجاق و بو گرفته دلت در هوای گرم اتاق کنار تخت کثيفی که تا ابد خاليست کنار بچه و سردرد و خستگیُ و اجاق - غذا چه خوب شده!« دست»پختتان عاليست! ...و عشقبازی از اين «دست» زير نور چراغ مقاله ها که تو را می خورند پی در پی و بحث روز شدی آه! داغ داغ ِ داغ! پناه می بری از دست زندگی به خودت به خاطرات قشنگی که مرده در اوراق ...و در لباس عروسی دلت گرفته فقط! و در لباس عرو...فکر می کنی به طلاق!!!
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:33 قبل از ظهر |
بازم سلام به همه خوش اومدین ی چند روز نبودم شرمندتون شدم از همتون ممنو که برام نظر نوشتین ..
اول خواستم از خانم دکتر (لیلا/ م. ف) عذر خواهی کنم به شماگفتم رمانتیک منظور بدی نداشتم فقط برام جالب بود در ضمن رشته منم فقه و حقوقه شما می تونی بنویسی که برات جالبه با این رشته ی خشکی که من دارم چطور آدم با احساسی موندم !
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 و ساعت
0:57 قبل از ظهر |
م:اههحمن در اين خانه به تنهايي نمناك علف نزديكم و صداي قدم باغچه را مي شنوم + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:18 بعد از ظهر |
تا انسان دست به کار بزرگ نزند استفاده بزرگ نمی کند و در کار بزرگ احتمال ضرر وجود دارد ! )سینوهه) + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385 و ساعت
7:1 بعد از ظهر |
ای آیینهی حل شده در آب تن تو ای چشمه ی پیوسته به دریا بدن تو موج از پی موج آید و طوفان پی طوفان آن لحظه ی مواج به دریا زدن تو دریاست که غرق تو شده یا تو که غرقش؟ دریاست شنا می کند این یا بدن تو؟ یک عمر دل خویش به دریا زده بودی دریاست که دل می زند امشب به تن تو! + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت
1:5 قبل از ظهر |
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت
0:53 قبل از ظهر |
 آه ! ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدر زود دیر می شود!!! + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت
0:42 قبل از ظهر |
تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی همت کن و بگو ماهی ها حوضشان بی آب است!
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت
0:29 قبل از ظهر |
« ...اينجا گنجشك ها بر لب پاشوره هاي حوض با ماهيان سرخ سخن از مهاجرت مي گويند...» + نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت
0:26 قبل از ظهر |
+ نوشته شده توسط زهرا محدثی(م.ژابیر) در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 و ساعت
0:22 قبل از ظهر |
|
طراح قالب
gin WebGozar.com Counter code -->
| ||||||
